Donkerrode fijnstofdagen
De voorbije dagen waren een donkerrode dag op vlak van fijn stof. Overal in Vlaanderen werden concentratiepieken gemeten. Fijn stof is nochtans erkend als een zeer ernstig risico voor de volksgezondheid. Het veroorzaakt of verergert acute en chronische luchtwegenaandoeningen en studies wijzen op een verminderde levensverwachting. Dat zou toch de sense of urgency moeten aanscherpen.
En het blijft niet bij enkele dagen: op een aantal meetplaatsen werd de norm dit jaar al 13 dagen overschreden. Terwijl het aantal dagen dat de norm overschreden mag worden per jaar op maximum 35 dagen ligt. En we zijn nog maar januari.
Het plaatsen van smogborden en een snelheidsbeperking bleven uit, maar dat zijn natuurlijk minimalistische maatregelen. De vervuiling van fijn stof moet structureel aangepakt worden, af en toe enkele verkeersborden omdraaien is onvoldoende. Europa tikt ons hierover ook op de vingers: het gebrek aan milieuzones bijvoorbeeld, waarin enkel wagens met beperkte vervuiling worden toegelaten, was voor Europa een reden om Vlaanderen geen uitstel te verlenen voor het halen van de fijnstofnormen. Inderdaad, over milieuzones wordt al lang gepraat, maar er wordt niets concreets over ondernomen.
De voorbije dagen zijn een symptoom voor het falende fijnstofbeleid. Je vraagt je soms af hoeveel longaandoeningen er nog moeten bijkomen vooraleer de Vlaamse regering echt maatregelen onderneemt tegen de fijnstofvervuiling in Vlaanderen.
Fijn stof problematiek
Tja, het is niet verwonderlijk dat vooral Vlaanderen hoge pieken aan fijn stof concentratie heeft. 40 procent daarvan kan je toeschrijven aan het verkeer, de rest wordt geïmporteerd via Duitsland (het Ruhrbekken) en een deel komt ook van de bruinkoolcentrales in Polen. Aan de ongewenste import uit het Oosten moet Europa de nodige maatregelen nemen om dit terug te dringen, maar het verkeer in eigen land, daar kan Vlaanderen zelf iets aan doen door bvb. oude dieselwagens uit circulatie te nemen via een schrootpremie die men dan alleen kan aanwenden om een elektrische wagen aan te schaffen. Of men kan een reconversie bedrijvigheid fiscaal stimuleren (zoals in Italië) waar men zijn fossiele wagen (meestal Fiatjes) kan laten ombouwen tot een elektrische. Op die manier krijgen oudere dieselwagens een tweede leven zonder uitstoot van fijn stof !