Een paar dagen geleden een interessante debatavond gevolgd in de Markten te Brussel, ingericht door de VZW Opstaan. Niet de grote massa (30 aanwezigen), maar toch slaagt men er al vele jaren in maandelijks een groep te laten nadenken rond progressief beleid in "de donderdagen van de politiek". Bedoeling is vooral informatie en vorming te bezorgen,  en communicatie mogelijk te maken tussen mensen en organisaties die een progressieve, linkse samenlevingsopbouw willen.

Nu dus in verkiezingstijd rond "een andere politiek is noodzakelijk. En ook mogelijk ?". Met vertegenwoordigers van SP.A Rood, Groen! (Eloi Glorieux zat in het panel) en PvdA. Moderator van dienst was Georges Spriet (hij schreef samen met Ludo de Brabanter het boek "als de NAVO de passie preekt", uitgegeven bij EPO).

Naast de vergelijking van de verschillende partijprogramma's was een belangrijk thema ook de relatie tussen politiek en sociale beweging, en een bundeling van de krachten van links in een rechtser wordende samenleving.

Leerrijk en verrijkend is vooral dat men mekaars politieke visies leert kennen. Een eerste, noodzakelijke stap om de vooroordelen te overstijgen. En om na te denken over vormen van samenwerking, en structurele vormen van overleg.

Twee persoonlijke bedenkingen tot slot. Eén : je moet erin geloven, en positief bouwen op lange termijn. En twee : links kan zich vanuit zijn ideaal niet veroorloven deze dialoog niet te voeren. 

Misschien niet makkelijk, maar zeker wel noodzakelijk.

nb : als uitsmijter nog een interessante toevoeging gelezen op "indymedia" ivm de denkbeeldige studie over de dure partijprogramma's, en meerbepaald de hoofdvogel die Groen! zou afgeschoten hebben. Zie "opinie" 30/05 van Inge Jooris (6e opvolger lijst Europa Groen!), met een paar intessante reacties oa. van Jan Blommaert.