Vandaag las ik een interview met Luc De Bruyckere in De Tijd. De Bruyckere is de nieuwe voorzitter van VOKA, het Vlaams netwerk van ondernemingen. De man is o.a. voorzitter van het bedrijf Ter Beke, 1800 werknemers, 393 miljoen € omzet.

Hij illustreert dat men ook langs ondernemerszijde begint te beseffen dat het anders moet. Ik citeer: " ... We kunnen niet zomaar weer oppikken en doordoen. We moeten ons afvragen: 'Wat is er misgelopen? En wat kunnen we daaruit leren?' Als we dat niet doen, zijn we onverantwoord bezig. Als we gewoon weer op ons knopje drukken en met 180km per uur doorgaan, dan knallen we tegen de muur."

Alleen is de manier waarop De Bruyckere het wil 'doen' me niet duidelijk. Er is nood aan meer leiderschap, de banken moeten hun verantwoordelijkheid opnemen en de staat  mag wel ingrijpen maar zich niet bemoeien, etc ... , aldus de VOKA voorzitter. Maar dat is me toch allemaal wat te vaag.

En op wie doelt hij wanneer hij zegt: "... We zeggen al jaren dat de zaken dringend anders moeten. Maar het duurt zo ellendig lang. Wat is er meer nodig dan deze crisis om in gang te schieten? Moet er een atoombom vallen om deze samenleving in beweging te krijgen? " Bedoelt hij de overheid, de ondernemingen, de burger, ...?

Wanneer Luc De Bruyckere verwees naar Vlaanderen in Actie en Brussels Metropolitan Region als prachtige plannen, voelde ik me al iets minder comfortabel. Het is duidelijk dat deze plannen ervan uitgaan dat wanneer we genoeg economische welvaart creëren de rest (en dan vooral jobs) wel van zelf zal volgen. Maar is het nu net niet dat systeem dat tegen de vlakte is gegaan de voorbije 12 maanden? In deze plannen staat het draagvlak van mens en milieu bijna niet op de agenda. Produceren, consumeren, tewerkstelling. Waar en hoe? Dat zien we dan wel.

Met geen woord wordt er gerept over het potentieel van een groene economie. Iets waar Thomas Leysen van het VBO de mond vol van heeft. Nieuwe zakelijke opportuniteiten in hernieuwbare energie, groene technologie, cradle to cradle productontwikkeling en productie in Vlaanderen, doorgedreven renovatie van woningen, nieuwe transportmiddelen en openbaar vervoer (o.a. productie van lightrails), ... Niks van gehoord.

Ik geef de man de tijd die nodig is om zo'n taak op te nemen maar in een inauguratiespeech hoor ik graag iets meer concrete en tastbare elementen. Zeker als de tijd dringt en het risico om tegen de muur te knallen, reëel is.